Największą stałą na świecie jest to, że wszystko płynie, nic nie trwa wiecznie. Zmiana jest nieuchronna, chociaż nie zawsze oczekiwana z niecierpliwością. Z drugiej strony poczucie bezpieczeństwa jest podstawą egzystencji. Jak to pogodzić? I dlaczego w temacie "praca marzeń" mowa o zmianie?
Chcemy czy nie, dzień, w którym podejmujemy pracę - zwłaszcza pierwszą - jest dużą zmianą. Nie wszyscy przygotowują się do tego. Zasada "jakoś to będzie" lub "nie ta, to inna" może są dobre, ale na krótką metę. Przyjdzie czas, kiedy będziemy chcieli czegoś stałego, ciekawego. W zasadzie nic nie stoi na przeszkodzie by zacząć od właśnie takiej pracy. Czego potrzebujemy?
Mind the gap - tekst, który słyszą użytkownicy londyńskiego metra - można także zastosować w życiu. Nie idźmy na oślep, bo wpadniemy w "dziurę" (gap). Aby nie zrobić sobie krzywdy, warto dobrze ocenić odległość między miejscem, w którym jesteśmy, a tym, gdzie się wybieramy.
Decyzje o podjęciu czegoś nowego, o zmianie są trudne. I nie ma co liczyć, że ktoś powie nam jak to zrobić. Może i będą próbowali doradzać, ale tak naprawdę trzeba zaufać sobie i na siebie postawić. I żeby się ta układanka poskładała w całość, dobrze jest poznać siebie - sprawdzić co już mamy i czego nam jeszcze brakuje. Trudne? Trochę, ale da się zrobić :)
Pierwsza praca
Są szczęśliwcy, którzy "od zawsze" wiedzieli kim chcą być i konsekwentnie realizują swoje marzenia. Dla niech praca to wynik dodawania marzeń do zdobytych w realu umiejętności i wiedzy. A co z tymi, którzy ciągle nie wiedzą?
Warto dać sobie chwilę na poznanie siebie - swoich mocnych stron. Warto zadać sobie pytanie: Co lubię tak bardzo, że mógłbym to robić, nawet gdyby mi za to nie płacili?
Przeczytałam ostatnio, że praca marzeń jest trochę jak Yeti. Każdy słyszał, ale mało kto widział. Nie do końca się z tym zgadzam. Uważam, że jeżeli wiemy co lubimy robić, to znajdziemy właśnie taką pracę. Nawet jeżeli droga do niej nie będzie łatwa i będzie wymagała wysiłku. Ważne by wiedzieć czego się szuka.
Bez mapy trudno dotrzeć do odległego celu, więc zacznijmy od stworzenia mapy, zaznaczenia drogi i punktu docelowego, do którego zmierzamy.
Warto dać sobie chwilę na poznanie siebie - swoich mocnych stron. Warto zadać sobie pytanie: Co lubię tak bardzo, że mógłbym to robić, nawet gdyby mi za to nie płacili?
Przeczytałam ostatnio, że praca marzeń jest trochę jak Yeti. Każdy słyszał, ale mało kto widział. Nie do końca się z tym zgadzam. Uważam, że jeżeli wiemy co lubimy robić, to znajdziemy właśnie taką pracę. Nawet jeżeli droga do niej nie będzie łatwa i będzie wymagała wysiłku. Ważne by wiedzieć czego się szuka.
Bez mapy trudno dotrzeć do odległego celu, więc zacznijmy od stworzenia mapy, zaznaczenia drogi i punktu docelowego, do którego zmierzamy.
W samoocenie pomocne mogą być różne testy. Jednym z bardziej znanych jest test J. Hollanda, według którego cechy charakteru i usposobienie powinny być kluczowymi czynnikami, determinującymi wybór ścieżki zawodowej.
Holland wyróżnia 6 typów osobowości zawodowej:
- realistyczny - osoby, które nastawione są na rozwiązywanie problemów. Dobrze czują się, używając maszyn i narzędzi. Spełniają się w produkcji oraz wydobywaniu i przetwarzaniu surowców. Odnajdują się również w opiece nad roślinami i zwierzętami. Typ realistyczny czerpie przyjemność z oglądania efektów swojej fizycznej pracy. Trudności zaś sprawiają im zajęcia związane z kontaktami interpersonalnymi. Przykładowe zawody: rolnik, kierowca, mechanik.
- badawczy - rozwiązywanie skomplikowanych, abstrakcyjnych problemów sprawia mu przyjemność. Chce tworzyć nowe teorie naukowe i zmieniać świat. Zrozumienie otaczającego świata jest jego celem. Wnikliwie analizuje zjawiska, ale także ludzi, ich zachowania i uczucia. Przykładowe zawody: fizyk, filozof, matematyk, programista.
- artystyczny - osoby kreatywne, kochające muzykę,sztukę, ma ogromną wyobraźnię i potrafi myśleć nieszablonowo. Potrafi dostrzegać piękno tam, gdzie inni widzą codzienność. Unika rutyny i ustalonych reguł. Przykładowe zawody: aktor, muzyk, rzeźbiarz, fotograf.
- społeczny - najlepiej czuje się w grupie. Jest empatyczny, lubi doradzać i pomagać innym. Cechuje go altruizm. Jest stworzony do nauczania innych oraz opiekowania się drugim człowiekiem. Odnajduje w sobie pokłady cierpliwości. Uważany jest za osobę życzliwą. Przykładowe zawody: nauczyciel, masażysta, kelner, lekarz.
- przedsiębiorczy - lubi mieć realny wpływ na działania innych, dąży do zyskania władzy. Ceni korzyści materialne. Jest odważny i skłonny do podejmowania ryzyka, które według niego jest wkalkulowane w sukces. Sprawdza się w roli lidera i szefa. Przykładowe zawody: prawnik, menadżer, handlowiec, makler.
- konwencjonalny - lubi pracę z danymi, dąży do ich strukturalizacji. Ceni bezpieczeństwo, ład i zorganizowanie. Dobrze radzi sobie z rozwiązywaniem problemów według ściśle określonych procedur i zasad. Jest bardzo sumienny, systematyczny i skuteczny w swoim działaniu. Przykładowe zawody: archiwista, księgowy, kasjer, urzędnik biurowy.
Można - trochę dla zabawy - sprawdzić inny test, który pokaże jaki typ osobowości posiadamy.
Mój typ osobowości nie zaskakuje :)
Często wątpimy w siebie, mówiąc, że nic nas nie interesuje i nie mamy szczególnych umiejętności. To oczywista nieprawda. Każdy coś potrafi. Warto pomyśleć nad tym jaka aktywność daje nam największą przyjemność, nawet jeżeli w nie jest bezpośrednio związana z działalnością zawodową. Później można zastanowić się nad tym jak dopasować tą umiejętność do zawodu.
Na koniec jeszcze jeden cytat: Osoba, która wie JAK, zawsze znajdzie pracę. Osoba, która wie DLACZEGO, zawsze będzie jej szefem. (Coaching, 1/2018)
Wszystkich, którzy nie wiedzą jak zabrać się nad planowaniem przyszłości zawodowej i kariery zapraszam do dalszych wpisów na blogu oraz do spotkania w szkole.
Szkolnego doradcę zawodowego można znaleźć w bibliotece (lub w jej okolicach). Najlepiej w czwartki: 12.30 - 14.00 lub w innym terminie wcześniej uzgodnionym.
Zapraszam, szkolny doradca zawodowy


Brak komentarzy:
Prześlij komentarz